tek kare

okuduğumuz kitaplar, izlediğimiz filmler, duyduğumuz olaylar, hikayeler vesaireler içinde en çok aklımızda kalanlar yüreğimize bir şekilde dokunanlar oluyor. o roman/film/olay/hikaye/vesairenin kendi dalında “en iyi” olması da gerekmiyor üstelik, gönlümüzde ince bir teli oynatması kâfi geliyor.

o teli tıngırdatan da büyük resim değil belki de içindeki ufak bir fırça darbesi, diğerlerinden bir derece fazla/eksik bir  tonlama olabiliyor.

geçen gün bir film izledim. etkileyici bir çok tonlaması vardı gerçi, ama en çok aşağıdaki kare aldı avucuna yüreğimi, yanağına değdirdi.

Reklamlar

top sende, yaz bakalım!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: