do what you love and do good

kızımın oyuncaklarından  birinin üzerinde yazıyordu bu: “do what you love and do good”. sanırım temel problemlerimizden biri bu, işimizi iyi yapmıyoruz çünkü sevdiğimiz işi yapmıyoruz. iş’i sadece meslek olarak söylemiyorum. çocukluğumu, nasıl yetiştirildiğimizi şöyle bir düşünüyorum da “olması gereken”ler, “yapılması zorunlu” olanlar, “böylesi daha uygun”lar gırla gider de “kim olduğunu, nasıl biri olduğunu öğren”ler, “yapmaktan mutlu olduğun şeyi yap”lar dillendirilmez hiç. şanslı bir azınlık “kararını sen ver, senin hayatın, gerçekten yapmak istediğin şey neyse onu yap/seç” cümlelerini duymuştur büyüklerinden belki. ama çoğumuz çoğu şeyi yapılması gerektiği için, uygun olan, kabul gören bu olduğu için yapmıyor muyuz? hâlâ.

mutsuz bir millet olmamızı da buna bağlıyorum ben. kimse gerçekte kim olduğunu, ne istediğini bilmediği; hayatın karşısına çıkardıklarından ehven-i şeri seçip öyle yaşadığı ve olması gerekeni de böyle zannettiği için başkalarının mutluluklarına, başarılarına, yollarına da tahammül edemiyor.

Reklamlar

5 responses

  1. Kesinlikle katılıyorum. Buket Uzuner de güzel özetlemişti bu konuyu bir kitabında “Kim olduğumuzu aramak yerine, nasıl olmamız gerektiği öğretildi bize.” diyerek. Ben de zamanla fark ettim ki mutlu, huzurlu ve başarılı insanlar, kendini iyi tanıyan, ve yaptığı işi, her ne iş yapıyorsa yapsın, seven insanlarmış. Yufkacısından Ptt memuruna kadar bir çok insanı gözlemledim. Anladım ki ne iş yaptıkları önemli değil, yaptıkları işi severek yapmaları önemli. Bir şey daha fark ettim; yaptığı işi sevmediği için layıkıyla yapmayanlar, hep işin nasıl yapılması gerektiğiyle ilgili en çok atıp tutanlar oluyor. Bu da bir tür savunma mekanizması tabi ki.
    Farkındalık çok önemli, en önemlisi de insanın kendinin farkında olması.

    1. bak şimdi sen böyle yazınca hatırladım o yufkacıyla pttciyi :)
      yazıyı biraz daha uzun yazmıştım ama tam istediğim yere varamayınca sildim bir bölümünü. şimdi sen bu yazdıklarınla yazıyı tamamlamış oldun gerçekten. birincisi uzuner’in dediği gibi aynen, kim olduğumuzu bulmak değil nasıl olacağımız öğretiliyor ve sorunun temeli atılıyor. sonra normlara uygun, çıkarımıza en uygun ama sevmediğimiz işleri yapıyoruz ama üstünkörü, günü kurtararak; çünkü sevmiyoruz ki yaptıklarımızı. sonunda da dır dır edip duruyoruz bu memleket adam olmaz diye, biz adam olamıyoruz ki asıl.

      1. :)) bak şu işe, ben de daha uzun yazmıştım ve aynı nedenle sildim bir kısmını ve sen tamamlamış oldun. :))
        Bu sorun’un temelini aile atıyor aslında. Belki bizler bu konuda dikkatli ve bilinçli ebeveynler olmaya çalıştıkça bir şeyleri değiştirmiş oluruz. Hani bir hikaye var ya, bir baba oğlu çok soru sorduğu için oyalanması için bir gazete kağıdına basılı dünya haritasını yırtıp parçalara ayırıyor ve oğlundan bu parçaları bir araya getirmesini istiyor. Çocuk kısa sürede haritayı tamamlayınca babası merakla nasıl yaptığını soruyor. Çocuk da “Haritanın arkasında bir insan resmi vardı baba” diyor. “İnsanı düzeltince dünya da düzeldi.” Senin de bahsettiğin gibi olay bu işte.

  2. ben de katılıyorum yazdıklarınıza. küçükken hoşlandığım şeylerin hayatımda meslek olarak değil de hobi olarak yer alacağına, mesleğimi ilgi alanıma göre değil, iş bulabileceğim alana göre seçmem gerektiğine o kadar inandırılarak büyümüşüm ki, şuan üniversiteden mezunum yapmak istemediğim bir işe girince zevk aldığım şeyleri hobi olarak bile yapacak zamanı bulamayacağımı gördükçe daha çok mesleğimden soğuyorum, karamsarlığa kapılıyorum. yazdığınız yazı bence toplumun yüzde doksanının kanayan yarası. ama kimisi farkında olmadan yaşayıp gidiyor, kimisi de farkında ama işine gelmediği için bu açıdan bakmamayı seçiyor.

    1. merhaba elif,
      bu yazdıklarınız konfüçyüs’e ait olduğu rivayet edilen bir sözü aklıma getirdi: “sevdiğin bir iş yaparsan, hayatın boyunca bir gün bile çalışmış olmazsın.”
      işte çocuklarımıza, yeğenlerimize, kuzenlerimize, torunlarımıza, öğrencilerimize bunu iyice belletmeliyiz ki mutlu olsunlar.

top sende, yaz bakalım!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: